facebook pixel

Αιδώ(ς) Πολυτεχνείο; Τεράστιο γκράφιτι κάλυψε το ιστορικό κτίριο

Γκραφίτι κάλυψε το κτίριο του Πολυτεχνείου

Με μια "εικαστική" παρέμβαση αμφιβόλου ποιότητας στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο κάποιοι -χωρίς να ρωτήσουν φυσικά κανέναν- θέλησαν να επιβάλλουν το "εγώ" τους ή να διαμαρτυρηθούν στα κακώς τεκταινόμενα στην εκπαίδευση, στην κοινωνία, στην πολιτική, στη χώρα.

Έτσι, κάλυψαν με ένα απόλυτο και στιβαρό μαύρο γράφιτι το ιστορικό κτίριο του Πολυτεχνείου, το οποίο ποτέ δεν ήταν καθαρό, ενώ έχει υποστεί πλείστες ενέργειες βανδαλισμού τις οποίες, μέχρι σήμερα, καμία πολιτική αρχή ή πρυτανεία ή τοπική αυτοδιοίκηση δεν μπόρεσε να επιλύσει. 

"Είναι έλλειμμα αγωγής και πολιτισμού, καθώς πρόκειται για ένα μνημείο", είπε στην Καθημερινή ο πρύτανης του ΕΜΠ, Ιωάννης Γκόλιας, ο οποίος, όμως, αρνήθηκε να καταδικάσει τον βανδαλισμό του κτιρίου. 

"Eχω πολλά να καταδικάσω και δεν θέλω να μπω σε αυτήν τη λογική. Δεν εκφράζω ούτε ευαρέσκεια, ούτε δυσαρέσκεια". Ο κ. πρύτανης απέδωσε αυτήν την "απόσταση" στις αντικειμενικές δυσχέρειες του ιδρύματος. 

"Δεν έχω φύλακες. Από τους 40 έχουν μείνει οι τρεις. Εχουμε πάρει ελάχιστους επιπλέον και τι δεν ακούσαμε γι' αυτό. Όσους έχουμε, φυλάνε τον εσωτερικό χώρο. Δεν έχουν οπτική επαφή με το τι συμβαίνει εξωτερικά. Το είδα κι εγώ αυτό που συνέβη, αλλά τι θέλετε να κάνω; Να βάλουμε χρήματα και μετά να μην έχουμε να πληρώσουμε ούτε τη ΔΕΗ; Προσπαθώ να θέσω προτεραιότητες. Οπότε, θα μπορούσα να καταδικάσω αυτό που έγινε, αλλά υπό τις παρούσες συνθήκες δεν μπορώ να το κάνω" κατέληξε ο κ. Γκιόλιας.

Φυσικά, δεν λείπουν και οι φωνές που μιλούν για ένα εγχείρημα με ενδιαφέρον, παρόλο που απουσιάζει νομιμοποίηση για τη συγκεκριμένη ενέργεια. 

Αιδώ(ς) Πολυτεχνείο; Τεράστιο γκράφιτι κάλυψε το ιστορικό κτίριο

Η ιστορία του κτιρίου

Το κτίριο οικοδομήθηκε σε τρεις διαφορετικές φάσεις αρχής γενομένης από το 1862. Το πολύτιμο αρχείο του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών αναφέρει:

"Το συγκρότημα του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου, όπως υφίσταται σήμερα, οικοδομήθηκε σε τρεις διαδοχικές φάσεις. Μεταξύ των ετών 1862-1876, ανεγέρθηκαν τα δύο κτίρια προς την οδό Πατησίων (της Σχολής Καλών Τεχνών και της Πρυτανείας) και το κεντρικό (της Αρχιτεκτονικής Σχολής), με κληροδοτήματα των ομογενών Νικολάου Στουρνάρη, Μιχαήλ και Ελένης Τοσίτσα, και συμπληρωματικά του Γεωργίου Αβέρωφ. Και τα τρία βασίστηκαν σε σχέδια του αρχιτέκτονα Λύσανδρου Καυταντζόγλου (1811-1885), του οποίου υπήρξαν "το κατ' εξοχήν" (Δ. Φιλιππίδης), το "κορυφαίο έργο" (Ελένη Φεσσά-Εμμανουήλ), και σε κάθε περίπτωση ένα από τα σημαντικότερα νεοελληνικά αρχιτεκτονικά δημιουργήματα του 19ου αιώνα. 

Κατά τον 20ό αιώνα, καθώς αυξάνονταν ολοένα οι ανάγκες του Ιδρύματος, οικοδομήθηκε αρχικά το κτίριο Γκίνη (μεταξύ των ετών 1930-1935, προς τιμή του πρύτανη Άγγελου Γκίνη) στην οδό Στουρνάρη, βάσει σχεδίων του αρχιτέκτονα Κώστα Κιτσίκη (1892-1969), απόφοιτου της γερμανικής σχολής του Berlin-Charlottenburg, εκπρόσωπου ενός ιδιόρρυθμου δυναμικού νεοακαδημαϊσμού, που προωθεί μια σύνδεση παλαιοτέρων και νεοτέρων μορφών, με παλινδρομήσεις ανάμεσα στο μοντέρνο και το κλασικό. 

Προς τις οδούς Τοσίτσα και Μπουμπουλίνας (όπου κατά τον 19ο αιώνα είχε ανεγερθεί μηχανουργείο με καμινάδα), προστέθηκαν, τέλος, μεταπολεμικά (μεταξύ των ετών 1950-1957), οι πτέρυγες Χημικών Μηχανικών και Μηχανολόγων, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Εμμανουήλ Κριεζή (1880-1967), απόφοιτου της σχολής του Μονάχου, πρώιμου εκφραστή μιας τάσης που επιδιώκει τη λειτουργικότητα και την αξιοποίηση των μοντέρνων δομικών υλικών, σε συνδυασμό με την αναζήτηση μιας "ελληνικότητας". 

Το συγκρότημα του Πολυτεχνείου συνδέθηκε άρρηκτα με τη νεότερη πολιτική ιστορία της Ελλάδας, από τη στιγμή που απετέλεσε το σκηνικό της εξέγερσης κατά του δικτατορικού καθεστώτος, τον Νοέμβριο του 1973". 

Στο Pathfinder.gr χρησιμοποιούμε Cookies σε μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στο site μας. Μάθε περισσότερα

Αποδοχή