facebook pixel

ΦΟΥΝΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΣΕΝΑΡΙΑ

Αμφίπολη: Ταφικό μνημείο ή ναός; Η απάντηση σε ένα μήνα

Τμήμα της μαρμάρινης θύρας που βρέθηκε στον τάφο

Μεγαλώνει μέρα με τη μέρα το μυστήριο με τον Τύμβο Καστά στην Αμφίπολη την ώρα που τα νεότερα από την ανασκαφή, δεν ξεκαθαρίζουν τον μέχρι τώρα προβληματισμό.

Το καινούριο από την ανασκαφή είναι ότι βρέθηκαν ακόμη δύο κομμάτια από το μαρμάρινο θύρωμα που έφραζε την τρίτη στη σειρά πύλη, φτάνοντας συνολικά τα πέντε.

Επιπλέον, τα μέχρι τώρα ευρεθέντα κομμάτια της μαρμάρινης θύρας βρέθηκαν όλα στο χώρο μπροστά από την τρίτη πύλη, δημιουργώντας εύλογα την απορία πως και γιατί η πόρτα άνοιξε από τα μέσα προς τα έξω ενώ στη συνέχεια έσπασε...

Σε δηλώσεις του ο γεωλόγος και εκ των συντελεστών της Σεισμικής Τομογραφίας του '97-'98, Λάζαρος Πολυμενάκος επιβεβαιώνει ότι από την μελέτη του προκύπτει μεγάλο υπόγειο οικοδόμημα. 

Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει εμμέσως και η γ.γ. του ΥΠΠΟΑ Λίνα Μενδώνη η οποία, σύμφωνα με το site της Καβάλας xronometro, είπε: «Τώρα πλέον μπαίνουμε στο κυρίως ταφικό μνημείο. Χρειάζεται χρόνος για να μάθουμε το βάθος του μνημείου. Συνεχίζονται οι εργασίες στον 3ο και 4ο θάλαμο και πιστεύω ότι σε έναν μήνα από σήμερα θα πλησιάζουμε στο τέλος αυτής της φάσης».

Ο κ. Πολυμενάκος με τις δηλώσεις του επιβεβαιώνει τα περί ύπαρξης ταφικού συγκροτήματος... και όχι μόνο αυτό, διαβάζοντας εκ νέου την μελέτη του ανακάλυψε και δεύτερη είσοδο, στην βόρεια δυτική πλευρά του περιβόλου.

Συγκεκριμένα επισημαίνει:

«Σε πιο απλοποιημένη μορφή, διαμορφώνεται η παρακείμενη τρισδιάστατη εκτιμώμενη εικόνα του εσωτερικού του λόφου αποτέλεσμα επίπονων προσπαθειών και κριτικής συνθετικής σκέψης. Η εικόνα είναι πολύ-πολύ ενδιαφέρουσα. Αποκαλύπτει τη διαμόρφωση του φυσικού εδάφους από τους κατασκευαστές του μνημείου, ώστε να μπορεί αυτό να δεχθεί τις κατασκευές που έχουν σχεδιάσει να τοποθετήσουν εκεί και να τις «προστατεύει». Διαμορφώνουν (όχι πολύ βαθιά) ορύγματα τα οποία σε κάποια σημεία τους θα φιλοξενήσουν ταφικές ή άλλες κατασκευές και μετά θα αποτελέσουν «δρόμους» προσπέλασης από και προς αυτές. Οι δρόμοι αυτοί επιλέγονται να προσπελάζουν το εσωτερικό ο ένας από το νότο, ο άλλος από τα βορειοδυτικά. Ο λόγος για τους προσανατολισμούς αυτούς θα πρέπει να είναι σημαντικός τόσο από την άποψη του συμβολισμού, όσο και της λειτουργικότητας και της κατασκευαστικής αρτιότητας».

Λεκάκης: Δεν είναι Καρυάτιδες, είναι μαινάδες

Μια νέα ωστόσο θεωρία σχετικά με το χαρακτήρα του συγκεκριμένου οικοδομήματος, αυτή του συγγραφέα Γιώργου Λεκάκη, έρχεται να ανατρέψει τα έως τώρα δεδομένα.

Λεκάκης: οι "Καρυάτιδες" δεν είναι Καρυάτιδες, αλλά Μαινάδες του Διονύσου
Λεκάκης: οι "Καρυάτιδες" δεν είναι Καρυάτιδες, αλλά Μαινάδες του Διονύσου

«Τάφο λέμε κάτι όταν προσομοιάζει με τα κοινά χαρακτηριστικά των υπόλοιπων τάφων που γνωρίζουμε. Αυτό δεν προσομοιάζει καθόλου με ταφικό μνημείο. Αυτό προσομοιάζει με αρχαίο θρακικό ναό, μνημείο υπέρ του Διονύσου» αναφέρει στον τηλεοπτικό σταθμό star ο κ. Λεκάκης.

«Ο "τάφος" δεν είναι τάφος και οι "Καρυάτιδες" δεν είναι Καρυάτιδες, αλλά Μαινάδες του Διονύσου», αναφέρει ο Έλληνας συγγραφέας , εξηγώντας πως όλα αποκαλύπτονται στα νομίσματα του Παγγαίου, τα οποία απεικονίζουν με ακρίβεια τα χαρακτηριστικά των ιερειών του Θεού της ελληνικής μυθολογίας.

Ιέρειες του Διονύσου, αλλά ο τάφος ανήκει στην Ολυμπιάδα

Ο Βρετανός μελετητής της ιστορίας του Μακεδονικού βασιλείου και καθηγητής του Μπρίστολ, Άντριου Τσαγκ, εκτιμά ότι είναι θαμμένη εκεί η μητέρα του Μ. Αλεξάνδρου, Ολυμπιάδα, και η εφημερίδα Daily Mail αναδημοσιεύει τις δηλώσεις του όπως και το αιτιολογικό του συμπεράσματός του, στο οποίο κατέληξε από την ύπαρξη των σφιγγών και των Καρυάτιδων.

Ο ακαδημαϊκός δήλωσε πως οι Σφίγγες και οι Καρυάτιδες είναι μερικά από τα στοιχεία που τον οδηγούν όχι μόνο σε αυτό το συμπέρασμα, αλλά και στο γεγονός ότι πρόκειται τελικά για τον τάφο της Ολυμπιάδας, με "χορηγούς" του τις αδελφές του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Ήδη έχει κάνει το γύρο του κόσμου η άποψη του Τσανγκ ότι οι Καρυάτιδες που βρέθηκαν στο λόφο Καστά αναπαριστούν Κλώδωνες, ιέρειες του Διονύσου. Ο Τσανγκ όμως δεν μένει μόνο στις Καρυάτιδες. Ένα σημαντικό μέρος της θεωρίας του στηρίζεται και στις σφίγγες, στην είσοδο του τάφου.

Τσανγκ: οι Καρυάτιδες αναπαριστούν Κλώδωνες, ιέρειες του Διονύσου
Τσανγκ: οι Καρυάτιδες αναπαριστούν Κλώδωνες, ιέρειες του Διονύσου

"Προσωπικά εκτιμώ ότι στην Αμφίπολη είναι θαμμένη η βασίλισσα των Μακεδόνων, καθώς οι σφίγγες που βρέθηκαν στην είσοδο έχουν βρεθεί και σε δύο θρόνους βασιλισσών της Μακεδονικής περιόδου που έχουν ανακαλυφθεί στη Βεργίνα.

Ο ένας εκ των δύο θρόνων ήταν της Ευρυδίκης, της γιαγιάς του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οι σφίγγες ήταν πιθανότατα σύμβολο των θηλυκών μελών της βασιλικής οικογένειας, καθώς η Σφίγγα σε κάποιες πηγές είναι ένα μυθικό πλάσμα που σχετίζεται με την Ήρα, δηλαδή με τη σύζυγο του Δία, από τον οποίο οι βασιλιάδες της Μακεδονίας υποστήριζαν ότι κατάγονται", έχει εξηγήσει ο Βρετανός.

Μάλιστα, ο ίδιος έχει μία θεωρία και για το ποιος ήταν ο κατασκευαστής και χρηματοδότης του μεγαλοπρεπούς τάφου. Όπως αναφέρει, πιστεύει ότι ο Κάσσανδρος, παρότι πηγές αναφέρουν ότι μετά τη δολοφονία της Ολυμπιάδας έδωσε εντολή να παραμείνει άταφη, εν τέλει έδωσε την συγκατάθεσή του να ταφεί.

Το κόστος και το σχεδιασμό του τάφου φαίνεται ότι ανέλαβε κάποιος εκ των στενών συγγενών της Ολυμπιάδας.

"Θεωρώ ότι σχεδόν σίγουρα η Κλεοπάτρα, η αδερφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου και κόρη της Ολυμπιάδος, έπαιξε κάποιο ρόλο στην κατασκευή του, ενώ δεν αποκλείεται και η σύζυγος του Κασσάνδρου και ετεροθαλής αδερφή του Αλέξανδρου, Θεσσαλονίκη", προσθέτει ο Τσαγκ, ο οποίος αναφέρει ότι τα στοιχεία καταδεικνύουν πως ο τάφος χρονολογείται στον 4ο αιώνα π.Χ. και όχι αργότερα.

Ενδείξεις για αυτό σύμφωνα με τον ίδιο είναι η τεχνοτροπία του πατώματος, τυπική της Πέλλας του Φιλίππου και του δεύτερου μισού του 4ου αιώνα π.Χ. Τόνισε βέβαια πως οι Ρωμαίοι ήταν καλοί αντιγραφείς, αλλά το γεγονός ότι παρόμοια πατώματα έχουν βρεθεί στην Πέλλα και όχι στη Ρώμη ή αλλού, είναι ένα ισχυρό στοιχείο.

Κική Δημουλά: εύχομαι ο ένοικος να είναι ο Αλέξανδρος

Η ακαδημαϊκός και σπουδαία ποιήτρια Κική Δημουλά, που σπάνια μιλά και δίνει συνεντεύξεις, έκανε τη δική της παρέμβαση στο θέμα με μια ευχή..

Συμμετέχοντας σε αφιέρωμα του περιοδικού "Κ" της Καθημερινής γράφει: «Αυτό που με καθηλώνει είναι σε τι βάθος τιμητικό έκρυβε τους επιφανείς νεκρούς του ο χρόνος και με τι δρακόντειες, αμετακίνητες από το βάρος πλάκες έφραζε την είσοδο ωσάν (πέραν εκείνης της ιερόσυλης φθοράς που έχει το ελευθέρας από το θάνατο να εισχωρεί) να έπεται κι άλλη λαθραία φθορά, κι άλλη, κι άλλη – σπείρα ολόκληρη της οποίας εγκέφαλος είναι η λήθη.»  

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει όμως και στις Καρυάτιδες, λέγοντας πως είναι σπαρακτικό «να συμπαραστέκονται και να ψυχαγωγούν τον νεκρό νεαρές, ολοζώντανα όμορφες καλλίγραμμες Καρυάτιδες».

Όσο για την ταυτότητα του προσώπου που βρίσκεται θαμμένο στην Αμφίπολη, η Κική Δημουλά γράφει: «Κι επειδή όπου γης και πατρίς, εμένα κυρίως μ' ενδιαφέρει, προσεύχομαι και ονειρεύομαι να ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος ο κτήτωρ αυτού του ταφικού μνημείου. Όχι από μεγαλομανία, αλλά μόνο για να πάψει εκείνη η σαλεμένη γοργόνα να δέρνεται στο άγριο πέλαγος του ερωτήματος: ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος; Ότι ζει, να έχω να της αναγγείλω».

Αλέξανδρος ο Μέγας

Ο Αλέξανδρος πέθανε στη Βαβυλώνα το 323 π.Χ. Σύμφωνα με τον Αρριανό (Αλεξάνδρου Ανάβασις, ΖΆ ΧVIII), «πέθανε την εκατοστή δέκατη τέταρτη Ολυμπιάδα, όταν άρχοντας στην Αθήνα ήταν ο Ηγησίας. Εζησε τριάντα δύο χρόνια και οκτώ μήνες. Ηταν πάρα πολύ ωραίος στο σώμα, πολύ εργατικός και οξυδερκής, πολύ γενναίος, φιλότιμος, ριψοκίνδυνος, πάρα πολύ ευσεβής και συγκρατημένος στις σωματικές ηδονές, αλλά πολύ άπληστος σε εκείνες που επαινούνται ως πνευματικές». 

Μέγας Αλέξανδρος: Πού βρίσκεται ο τάφος του;
Μέγας Αλέξανδρος: Πού βρίσκεται ο τάφος του;

Σύμφωνα με τις πηγές, ο Στρατηλάτης μεταφέρθηκε στην Αλεξάνδρεια από τη Βαβυλώνα όπου και ετάφη, το δε μαυσωλείο του έγινε γνωστό ως Σώμα ή Σήμα. 

Οι αρχαίοι συγγραφείς καταγράφουν τους επιφανείς Ρωμαίους που προσκύνησαν τη σαρκοφάγο του. Ανάμεσά τους, οι Ιούλιος Καίσαρ, Οκταβιανός Αύγουστος, Καλιγούλας, Καρακάλλας.

Σύμφωνα με τον Γάλλο ιστορικό Α. Bernard, «κατά τα τέλη του 3ου μ.Χ. αιώνα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μάρκου Αυρηλίου και του Διοκλητιανού, η βασιλική νεκρόπολις είχε εξαφανιστεί, ώστε κατά τα τέλη του 4ου μ.Χ. αιώνα ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναρωτιόταν για το πού βρισκόταν ο τάφος του Αλεξάνδρου» («Οι τάφοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου - Από τον Αρριανό και τον Στράβωνα στον Jean Yves Empereur», εκδόσεις «Ερμείας»).

Στο Pathfinder.gr χρησιμοποιούμε Cookies σε μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στο site μας. Μάθε περισσότερα

Αποδοχή