facebook pixel

Το θεατρο ΠΟΡΕΙΑ συμμετεχει στις εκδηλωσεις για τη Διεθνη Ημερα Μη Βιας

Διεθνής Ημέρα Μη Βίας: Πρώτα Blasted, μετά συζήτηση

Ο Ακύλας Καραζήσης και η Λένα Παπαληγούρα πρωταγωνιστές της παράστασης

Το θέατρο ΠΟΡΕΙΑ ξεκινά δυναμικά τη θεατρική περίοδο την Τετάρτη 1η Οκτωβρίου, με την πρεμιέρα του Blasted και μια συζήτηση για τη βία την Πέμπτη 2 Οκτωβρίου!

Συγκεκριμένα, την Πέμπτη 2/10, μετά το τέλος της παράστασης Blasted θα πραγματοποιηθεί στο μπαρ του θεάτρου ΠΟΡΕΙΑ συζήτηση πάνω στις εκφάνσεις της βίας που το έργο πραγματεύεται. Στη συζήτηση θα συμμετάσχουν οι κ.κ. Δημήτρης Τάρλοου, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του θεάτρου ΠΟΡΕΙΑ και σκηνοθέτης της παράστασης, Λάζαρος Πετρομελίδης, μέλος του Ευρωπαϊκού Γραφείου για την Αντίρρηση Συνείδησης (EBCO), Σίσσυ Βωβού, μέλος της Φεμινιστικής Πρωτοβουλίας για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών και Νίκος Μυλωνάς, μέλος των Οικογενειών Ουράνιο Τόξο. Στη συζήτηση θα μπορούν να παρέμβουν οι θεατές.

Η περίπτωση της 28χρονης Σάρα Κέιν & το Blasted

Συχνά λέγεται -όχι δίχως να λαμβάνεται υπόψη η πολύχρονη ταλαιπωρία της Κέιν με την κλινική κατάθλιψη και η συνακόλουθη αυτοχειρία της σε ηλικία μόλις 28 ετών (κρεμάστηκε με τα κορδόνια των παπουτσιών της κατά τη διάρκεια νοσηλείας της)- ότι τα έργα της είναι στενόχωρα και δεν αφήνουν ανοιχτή καμία πιθανότητα στην ελπίδα. «Κι όμως», έλεγε η ίδια, «το να δημιουργείς κάτι όμορφο από το συναίσθημα της απόγνωσης, είναι η πιο ελπιδοφόρα, η πιο βαθιά επικύρωση της ζωής». Είναι αυτή η τρομακτική οξυδέρκεια, η γνήσια συγκίνηση, η μέγιστη ευαισθησία και η σπάνια γενναιοδωρία της απέναντι στο κοινό, που εξαρχής διαφοροποίησε την Κέιν από τους συνομηλίκους της θεατρικούς συγγραφείς και που νωρίς κατέστησε το έργο της σχεδόν «κλασικό».

(Διαβάστε εδώ την άποψή μας για την παράσταση)

Η Σάρα Κέιν ξεκίνησε να ασχολείται με τη συγγραφή του Blasted ήδη από τα χρόνια που έκανε ΜΑ στη θεατρική γραφή στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμινγχαμ. Εκεί έγραψε τα πρώτα 45 λεπτά του έργου (μέχρι την είσοδο του στρατιώτη) και εκεί τα πρωτοπαρουσίασε ως μια εργαστηριακή παράσταση. Μέχρι την ολοκλήρωση της τελικής του μορφής και την πρώτη του πρεμιέρα το 1995 στο Royal Court, ένα από τα σημαντικότερα θέατρα του Λονδίνου, μεσολάβησαν η σφαγή της Σρεμπρένιτσα (1993), μια ανάγνωση εκ νέου από τη Σάρα Κέιν του Σωσμένου  του Ε. Μποντ και η παγίωση της επιδίωξής της για ένα θέατρο, όπου οι θεατές να νιώθουν την ίδια βιωματική αφοσίωση, όπως σ' έναν αγώνα ποδοσφαίρου, σε μια ποπ συναυλία ή σε ένα ζωντανό sex-show.

Παράλληλα, όμως, δεν μπορεί κανείς να αγνοήσει τα κοινωνικά, πολιτικά, οικονομικά και καλλιτεχνικά συμφραζόμενα της εποχής , κατά την οποία γράφτηκε το Blasted και που είναι τα εξής: 

  1. Ο εμφύλιος πόλεμος στα Βαλκάνια τη δεκαετία του 1990: η Κέιν συνέδεσε τον πόλεμο με έναν κοινό βιασμό σ' ένα δωμάτιο ξενοδοχείου, καθώς πίστευε ότι «οι σπόροι ενός κανονικού πολέμου μπορούν πάντα να βρεθούν στον πολιτισμό σε καιρό ειρήνης».
  2. Ο χουλιγκανισμός: η Κέιν είχε διαβάσει το βιβλίο του Μπιλ Μπύφορντ Among the thugs και μάλιστα, δανείστηκε από μια περιγραφή του βιβλίου τη σκηνή που ο στρατιώτης του Blasted ρουφάει το μάτι του Ίαν.
  3. Η καινοφανής ωμότητα της τέχνης της δεκαετίας του '90, στην οποία οι κριτικοί της εποχής έδωσαν τίτλους όπως BritPack, Cool Britania, In-yer-face, The new brutalists, Theatre of urban ennui.
  4. Η «κληρονομιά» που άφησαν στη βρετανική κοινωνία οι θατσερικές πρακτικές κατά τη δεκαετία του '80 (όταν, δηλαδή, ανδρώνονταν οι καλλιτέχνες της δεκαετίας του '90), οι οποίες θεωρήθηκαν υπεύθυνες για την απώλεια του πνεύματος περί κοινωνικού συνόλου, για τον κυνισμό και την απόγνωση των Βρετανών πολιτών, που εξέφραζαν με κάθε τρόπο: επιθέσεις από τον ΙΡΑ, φυλετικές οδομαχίες, σφοδρότατες διαμαρτυρίες κατά του κεφαλικού φόρου και της ανεργίας, κλπ.

Για περισσότερες πληροφορίες: εδώ και εδώ

Στο Pathfinder.gr χρησιμοποιούμε Cookies σε μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στο site μας. Μάθε περισσότερα

Αποδοχή